Όταν τα άχυρα μιλούν πιο καθαρά από τους πολιτικούς.

Η εικόνα αγροτών να πετούν άχυρα έξω από πολιτικό γραφείο στο Κιλκίς δεν είναι ούτε φολκλόρ ούτε «ακραία ενέργεια», όπως βολεύει κάποιους να τη βαφτίζουν. 

Είναι πολιτικό μήνυμα. Και μάλιστα ηχηρό.

Τα άχυρα δεν πετάχτηκαν τυχαία. Πετάχτηκαν για να συμβολίσουν τις κούφιες υποσχέσεις, τα λόγια χωρίς αντίκρισμα και την πολιτική που θυμάται τον αγρότη μόνο προεκλογικά. 

Όταν ο κόσμος της παραγωγής οδηγείται στην απόγνωση, όταν το κόστος πνίγει και το κράτος απουσιάζει, τότε η διαμαρτυρία παύει να είναι ευγενική.

Οι αγρότες δεν ζητούν χάρη. Ζητούν επιβίωση. Και όταν η πολιτική απάντηση είναι σιωπή, καθυστέρηση ή αδιαφορία, τότε η εικόνα των τρακτέρ στους δρόμους και των άχυρων στα πεζοδρόμια γίνεται ο καθρέφτης μιας εξουσίας αποκομμένης από την κοινωνία.

Στο Κιλκίς μια κατεξοχήν αγροτική περιοχή η διαμαρτυρία αυτή θα έπρεπε να προβληματίσει, όχι να ενοχλήσει. 

Γιατί αν η πολιτική συνεχίσει να αντιμετωπίζει τους παραγωγούς ως στατιστικά μεγέθη και όχι ως ανθρώπους, τότε τα άχυρα σήμερα θα μοιάζουν με προειδοποίηση για όσα έρχονται αύριο.

Η κοινωνία μίλησε. Το ερώτημα είναι αν κάποιοι ακόμα κάνουν πως δεν ακούνε.

ΠΟΥΝΤΖΟΥΚΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 

"Προτεραιότητα η Πατρίδα "