Η Ελλάδα στις φλόγες και η Πολιτεία στις δικαιολογίες

Κιλκίς, Χαλκιδική, Δοϊράνη, Λιτή, Ωραιόκαστρο και δεκάδες ακόμη περιοχές δοκιμάζονται. 

Όταν μέσα σε μία ημέρα καταγράφονται δεκάδες εστίες πυρκαγιάς σε όλη τη χώρα, το ζήτημα δεν είναι μόνο η κατάσβεση. 

Είναι η πρόληψη, η ετοιμότητα και η αποτελεσματικότητα του κρατικού μηχανισμού.

Οι πρόσφατες πυρκαγιές στη βόρεια Ελλάδα είχαν μάλιστα και ανθρώπινα θύματα, γεγονός που υπογραμμίζει τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Κάθε καλοκαίρι ακούμε τα ίδια: «η κλιματική αλλαγή», «οι ισχυροί άνεμοι», «οι δύσκολες συνθήκες». Όμως οι πολίτες περιμένουν κάτι περισσότερο από εξηγήσεις. Περιμένουν πρόληψη, καθαρισμούς, αντιπυρικές ζώνες, επαρκή μέσα, σχεδιασμό και λογοδοσία.

Η ελληνική γη δεν μπορεί να καίγεται κάθε χρόνο σαν να είναι κάτι αναπόφευκτο. Τα δάση μας, οι περιουσίες των ανθρώπων και η ίδια η ασφάλεια των τοπικών κοινωνιών δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως μια ακόμη εποχική είδηση.

Η Ελλάδα χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο πολιτικής προστασίας που να λειτουργεί πριν ανάψει η πρώτη σπίθα και όχι μόνο όταν οι φλόγες έχουν ήδη ξεφύγει.

Σε αυτή τη δύσκολη ώρα, αξίζουν τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη όλων οι πυροσβέστες, οι εθελοντές, τα στελέχη της Πολιτικής Προστασίας και όσοι επιχειρούν με κίνδυνο της ζωής τους για να σώσουν ανθρώπους, σπίτια και δάση.

Η πατρίδα δεν αντέχει να μετρά κάθε καλοκαίρι στάχτες. Η προστασία της ζωής και του φυσικού πλούτου δεν είναι επικοινωνιακή διαχείριση· είναι ύψιστο καθήκον του κράτους.